Jón drekkur Bónus-pilsnerinn beint úr dósinni. Hvað gerir þú?

Krónan selur mikið af vörum undir merkjum First Price, framleiðanda sem reynir að selja ódýrari vörur, svipað og Euroshopper. First Price brydda hins vegar upp á þeirri skemmtilegu nýbreytni að láta fólk sitja fyrir á myndum sem prýða umbúðirnar. Hér eru nokkur dæmi:





Dæmi hver fyrir sig hversu kjánalegt þetta er. Fólkið á myndunum fékk fyrirmælin "Sýndu hvernig varan er notuð, horfðu í myndavélina og brostu út fyrir."

Svokallaðir útrásarvíkingar Íslands hafa beðið álitshnekki meðal almennings. Þá vantar leið til þess að byggja upp ferilinn á ný, endurreisa orðstír sinn og stolt. Fyrsta skrefið gæti verið að sitja fyrir á matvöruumbúðum. Þessar myndir koma strax upp í hugann:

• Hannes Smárason að raka sig.
• Jón Ásgeir að drekka Bónus - pilsner.
• Sigurjón Árnason að borða hnetusmjör.
• Bjarni Ármanns að útbúa eggjaköku.

Hvert mannsbarn mundi þekkja þessi andlit og hugsa til þeirra með hlýhug í eldhúsinu, á baðherberginu, í garðinum, jafnvel í forstofunni. Þetta gæti orðið upphafið að nýjum og glæsilegum ferli útrásarvíkinganna.

Robert Mugabe byrjaði sem fyrirsæta á sjampóbrúsa, sjáið hvar hann er í dag.

Er enginn að afgreiða hérna?!

Fréttablaðið birti þessa mynd með frétt á föstudaginn. Fréttin var um þátt á sjónvarpsstöð Ingva, ÍNN, sem búið er að leggja af eða leggja í bleyti eða eitthvað. Fljótt á litið virðist myndin ekki koma fréttinni við að öðru leyti en því að þetta er Ingvi...með tómt vínglas í hönd. Niðurstaðan á kaffistofunni í vinnunni var sú að Ingvi væri að senda lesendum fréttarinnar skilaboðin "Er enginn að afgreiða hérna?! Glasið mitt er tómt!" eins og glögglega má sjá á svipnum.

Aukahlutirnir sem skapa sterkan karakter

Í vikunni sem leið skoðaði ég gleraugnaumgjarðir í tveimur gleraugnabúðum, með umgjarðarkaup í huga. Í þeirri fyrri var ég spurður hvort ég hefði eitthvað ákveðið í huga. Ég neitaði og fékk þá að sjá fullt af umgjörðum, með ólíkum eiginleikum og útliti. Sumar umgjarðanna sagði sölumaðurinn að hefðu mjög sterkan karakter. Misjafnt var hve sveigjanlegar umgjarðirnar voru, hann sýndi mér t.d. tvennar umgjarðir frá sama framleiðanda sem voru úr sama efni og líkar í útliti, en á öðrum þeirra mátti sveigja armana upp og niður og borga rúmar 10 þúsund aukalega fyrir það. Ekki tókst að sannfæra mig um nauðsyn þessa möguleika.

Í seinni gleraugnabúðinni voru mér líka sýndar umgjarðir með ólíkum sveigjanleika, en þar virtist karakter umgjarðanna vera það sem helst greindi þær hverja frá annarri. Meira áberandi umgjarðir voru umgjarðir með sterkari karakter. Mér leist yfirleitt betur á lítt áberandi umgjarðir. En auðvitað fór ég síðan að velta fyrir mér hversu sterkur karakter ég væri og hvort gleraugnaumgjarðir gætu styrkt karakter minn. Gæti ég ef til vill styrkt karakter minn um fjórðung, bara með því að punga út 30 þúsundum aukalega í umgjarðir með nautsterkum karakter? Þetta krafðist verulegrar umhugsunar og heilabrota, en á endanum var ég nógu sterkur karakter til að fúlsa við gylliboðum um umgjarðir með dúndrandi sterkum karakter og yfirleitt hærra verði eftir því. Menn hafa misjafnan smekk, en ég trúi varla að þeir sem hafa smekk fyrir áberandi umgjörðum líti á þær sem merki um sterkan karakter, en hvað veit maður.

Umtalað er hve sterkur karakter Sævar er. Það skýrist af þremur þáttum:
Gleraugnaumgjarðirnar sem hann notar skýra 50% af karakter hans, jeppinn 30%
og bílalánið 20% (hann fékk sér bílalán með virkilega sterkum karakter sko, svo sagði sölumaðurinn að minnsta kosti).

11 eintök af Bláma

Er að hlusta á lýsingu Bjarna Fel á leik Stjörnunnar og Vals, sem Stjarnan er að mala, ekki að spyrja að því. Nema hvað, Bjarni kallar þá alltaf Stjörnustráka. Bjarni er þar að rugla þeim saman við aðalpersónu jóladagatals Sjónvarpsins um árið, Stjörnustrákur, um stjörnustrákinn Bláma.

"En boltinn berst beint til stjörnustráks..." Annars væri tilkomumikið að sjá ellefu eintök af Bláma spila fótboltaleik. Fruntalega kerlingin mundi að sjálfsögðu stýra liðinu.

Spurning dagsins

Hver er líkamlegur leiðtogi Tíbeta?

Rökstuddur grunur

Þegar ég sá fyrstu þættina af Sigtinu í umsjón Frímanns Gunnarssonar grunaði mig að persónan væri að miklu leyti byggð á Jóni Ársæli af Stöð 2. Sá grunur var ágætlega rökstuddur í Fréttablaðinu í morgun, þar sem Jón segir um Hallbjörn Hjartarson:

"Ég minnist þessa íslenska kúreka baksa til hrossa sinna í norðlenskri stórhríð svo sá ekki út úr augum. Ég sá hann líka velta sér upp úr stofugólfinu heima með köttinn í fanginu þar sem hann táraðist yfir slæmsku heimsins. Þar var ljóðið íslenskt, hreint og tært. Þar var kominn hinn eini sann kúreki norðursins."

Og Jón er ekki hættur:

"Þegar ég horfi til baka man ég að ég vissi ekki hvaðan á mig stóð garrinn þegar Halbjörn mætti eins og fullskapaður til borgarinnar á sínum tíma, alklæddur kúrekadressinu, sveiflandi svipu, hljóðnema og hatti og söng um mann og gresju, snöru og háls og blámann sem býr með okkur öllum."

Alveg rólegur, Jón...:

"Og svo býr Hallbjörn Hjartarson yfir hugsjónum. Hann sér langt, langt út fyrir drullupollinn sem okkur hinum þykir svo vænt um að svamla í. Hann á sér vængi sem lyfta honum hátt yfir jökulklædda tinda upp í forsal vindanna. Harpa hans býr yfir tóni sem aldrei má þagna."

Ég held að Jón eigi við að Hallbjörn sé fínn karl, honum finnst bara betra að orða það svona. Annað eins orðagjálfur hef ég varla séð fyrr eða síðar, kannski ætti ég frekar að orða það svona:

Harpa Jóns býr yfir tóni sem má þagna, í forsal vindanna.

Klikkuð gömul kerling

Gamla konan á hæðinni fyrir neðan er stundum nokkuð kostuleg. Hér hafa verið iðnaðarmenn undanfarna daga að endurnýja baðherbergið og þeir hafa þurft að taka vatnið af húsinu nokkrum sinnum af því tilefni. Í fyrrakvöld þegar þeir voru farnir fyrir nokkrum klukkutímum hringdi dyrabjallan og þá var það sú gamla, sem sagði að það sturtaðist ekki niður í klósettinu hjá sér. Ég hringdi þá samstundis í frænda minn (sem er einn iðnaðarmannanna) og lét hann vita, hann sagðist mæta um hæl til að kíkja á þetta. Hann mætti síðan ásamt píparanum og þeir fiffuðu klósettið á hæðinni fyrir neðan. Gamla konan hafði haft uppi ýmis nokkuð kostuleg orð, en best fannst mér samt það sem hún sagði við mig þegar strákarnir voru nýfarnir. Þá benti hún á hausinn á sér, skælbrosti og sagði við mig:

"Þeir halda örugglega að ég sé KLIKKUÐ gömul kerling!"

...með mjög sterkri áherslu á "klikkuð".

Þetta var án efa betra í hennar meðförum en í þessum texta, en ég náði þessu því miður ekki á myndband.

Sami maðurinn?

Adam West er borgarstjóri í teiknimyndaþáttunum Family Guy. Ég get ekki að því gert að mér finnst hann minna ískyggilega mikið á Ólaf F., sem var borgarstjóri í Reykjavík fyrir ekki margt löngu. Ég er ekki frá því að persónan West sé byggður á Ólafi. Nokkuð sérstakur svona.

Adam West


Ólafur F.

Meira að segja báðir með rautt bindi. Þessi West verður líka skemmtilegri ef maður sér hann alltaf sem Ólaf.

Saurblöð

Þegar skila á ritgerðum í skólum er venjulega krafist saurblaða fremst. Þegar nemendur spyrja til hvers í ósköpunum þurfi sérstakt autt saurblað fremst í ritgerðir, er þeim oftast svarað með vísun til hefða, "Það er nú bara venjan!" Merkilegt er að halda skuli í heimskulegustu hluti eingöngu vegna hefðar. Saurblöð eru ekkert annað en sóun á pappír.

En þótt saurblöð séu heimskuleg á ritgerðum gæti verið við hæfi að hafa þau á kjörseðlum fyrir næstu kosningar, enda skeindi einhver tæpur kjósandi í Reykjavík sér með kjörseðli í kosningunum á laugardaginn, eins og mbl.is greinir frá.

Frískamín!